Wednesday, December 31, 2014

நாயகனுக்கு இந்த நாள் அக்காரவடிசலோடு சமர்ப்பிக்கிறேன்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
இந்த வருடத்தின் கடைசி நாள்  நாயகனுக்கு அர்ப்பணம். அவன்  கோவில் காப்பானை
 விளிக்கிறாள் ஆண்டாள்.  வாயில் காப்பா னைத்   தயவாய்க் கேட்டுக் கொள்கிறாள். நேற்றே  எம்மைப் பார்த்து பேட்டி அருளுவதாய்ச்  சொல்லி இருக்கிறான். ஐயா எங்களை உள்ளே விடு. தூயோமாய் வந்தோம். அவனைத் துயி லெழுப்பி வணங்கித் தாள் சரணடைந்து அவனருள் பெற நீங்கள் தான் வழி அருளவேண்டும். 
அன்பான  உங்கள் காக்கும் கரங்களால் வாயில் கதவுகளைத் திறவுங்கள் என்று பிரார்த்திக்கிறாள்.  அடைய வேண்டியது பெரிய பரிசல்லவா. அதற்கு அடியார்களின் அருளிருந்தால் தானே அவனை அடைய முடியும்.  வில்லிபுத்தூர் திருவே  எம்  ஆண்டாளே  உன் அடக்கமும்   மாபக்தியும் எங்களையும் வந்தடைய வேண்டும் தாயே..

-- 

Tuesday, December 30, 2014

அன்புள்ளங்களுக்கு நன்றியுடன் வணக்கம்

FLY HIGH FIND GOOD THINGS
Add caption
ONLY GOOD WILL SURVIVE
Add caption
SINGAM
 2015 என்ன கொண்டுவரப் போகிறது. மகிழ்ச்சி மட்டுமே. அப்படியே பார்க்கப் பழகும்  குணத்தையும் கொடுக்கட்டும்.சுற்றி இருப்பவர்கள் உலகத்து அனைத்து மக்களும் ஆரோக்கியமாக இருக்க வேணும் இறைவா 
Thames  River
 எல்
http://youtu.be/qSZDsVwOBkQ
லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Monday, December 29, 2014

அனைவருக்கும் சொல்வது என்ன என்றால

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.                            என கணினிக்கு. உடல். நலம் சரி இல்லை என்ற நல்ல விசயம். கேட்டுக்கொண்டார் கொண்டிருந்தது பாகவதம. பாதியில். நிறகிறது.  மீண்டும சந்திக்கலாம்

Saturday, December 27, 2014

இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள் 2015

Add caption
Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
Add caption
அனைவருக்கும்  இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்  இந்தப் பதிவுடன்  எங்கள் பெண்  இருக்கும்   சிகாகோ நகரின் சில  ஒளிக்  காட்சிகளை அனுப்புகிறேன். விதமான விளக்கு அலங்காரங்கள் கண்ணைப் பறிக்கின்றன.
வெண்ணெய்   தோய்ந்த  பன்கள் 

Monday, December 22, 2014

CHRISTMAS IS AROUND THE CORNER

Carol singers making merry
Add caption
rosebery park
Add caption
Add caption

Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.
Add captionஅம்மா.தமிழைக் கொடுத்த பிறகு இப்போது அழகி கரம் கொடுக்கிறாள். தமிழில் எழுத முடியாமல் பட்ட சிரமம் சொல்லி முடியாது. ஒரு சிறிய பதிவோடு ஆரம்பிக்கிறேன். இது கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்கள் வீட்டைக் சுற்றி நடப்பதைப் படம் எடுத்துப் பதிகிறேன்

Saturday, December 13, 2014

நெல்லைக்குசும்புக்கு வந்த தொல்லை

இந்தக் கதைக்கும்  இந்தப் படத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லை
தாமிரபரணி என்னும் பொருனை
குசும்பு எல்லோருக்கும் பொது என்றுதான்  நினைக்கிறேன்.
அதென்ன நெல்லைக் குசும்பு என்று ஏன் சொல்கிறார்கள் என்பதே என் கேள்வி.

நெல்லை என்பதில் எத்தனையோ ஊர்கள் அடக்கம்.
நத்தங்கள் ,பட்டிகள்,கோட்டைகள்,பேட்டைகள்,புரங்கள்,நாடுகள் என்று வேறு வேறு
இடங்கள் நதிதீரங்கள்  என்று பல்வேறு  வசிக்கும் இடங்கள்.அந்தந்த
ஊருக்கான  வாசங்கள்,வசனங்கள்  ,கேலிகள், சொலவடைகள்,பழமொழிகள்

என்று திருநெல்வேலிக்குள்ளேயே  எத்தனையோ பிரிவுகள்.
அந்த மாவட்டத்திலியே  இவ்வளவு  பேச்சு இருக்குமானல், பொத்தாம் பொதுவாக
திருநெல்வேலிக்காரர்களுக்கே  குசும்பு ஜாஸ்தி என்று  ,ஒரு அரட்டை  ஆரம்பித்தது.


சொன்னவர் எந்த ஊர் என்று சொல்ல நான் ஆசைப்படவில்லை:)
சமீபத்தில் ஒரு திருமணம்..
எங்க ஊர்க்காரர்    வீட்டுப் பெண்ணுக்கும் இன்னும் வேறு  ஜில்லாக்காரரின்  பையனுக்கும்   மணம் பேசி முடித்து அழகாகத்   திருமணம்
நடந்து முடிந்தது.
சாயந்திரம்    திருமண வரவேற்பு. அதற்குள் சுகமாகத் தாம்பூலம் போட்டுக் கொண்டு  சுற்றத்தாருடன் பழங்கதைகள் ஆரம்பித்தது.

என் வயதொத்தவர்கள், என்னை விட வயதான  மாமாக்கள்,மாமிகள்
என்று   அன்பான உறவினர்கள்.

சீர்வரிசைகள்  நன்றக வைத்திருந்தார்கள் இல்லையா.
ஆமாம் சாமர்த்தியம்   ,சமத்து இரண்டும் கலந்த  தம்பதிகள் .
வெகு  அழகாக வரிசைப் படுத்திப் பெண்ணைக் கவரும் வகையில் இருந்தது.
காவேரி தீரம் சாமர்த்தியத்திற்கு கேட்பானேன்.கலை நுணுக்கத்தோடு பிறந்தவர்கள்.!!!

என்னது காவேரி தீரமா.அவர்கள் அமெரிக்கா போய் செட்டில் ஆகி 35  வருடங்கள் ஆகிவிட்டதாமே.
அதனால என்ன  மண்வாசனை    போகுமா. காவேரி காவேரிதான்.

அதனால்  என்ன எங்க தாமிரபரணியில் இல்லாத கோவில்களா.
அங்கே  பிறக்காத இசையா, தமிழ் வளமா,அதுக்கும் தனி  வாசனை இல்லையா.

அல்வாவை விட்டுட்டியே:)என் சின்ன அறிவுக்கு எட்டினதை எல்லாம் சொன்னேன்.
 குசும்பை விட்டுட்டியே  என்று ஒரு குரல்.                                                                                                                                
அது என்   பெரியப்பா  பெண்ணின் குரல்தான். அவளுக்கு  பெண் வீட்டிலும்
உறவு உண்டு போலிருக்கு.
என்ன நீ, நம்ம  ஊரையே  விட்டுக் கொடுக்கிறியே?
எப்போ நாஆன் ன்ன்ன்ன்னு  ப்ரு காஃபி  காஜல் அகர்வால் மாதிரி இழுத்தாள்.
கும்பகோணத்துக்காரரைக் கல்யாணம் செய்தேனோ அப்பவே
மாறிட்டேன்.

அடப்பாவி என்ன குசும்பைக் கண்ட   நீ.
வாயில்லா ஜீவன்கள் திருநெல்வேலிக்காரர்கள்.வெகுளிகள்.

ஆங்க்  !அசடுன்னு  கூடச் சொல்லலாம்.
ஏன் இந்தக் கொலவெறி உனக்குனு நான் அவளைத் திருப்பிக் கேட்க

அப்டிக்கேளு சொல்றேன்னு ஆரம்பித்தாள்.உனக்குப்  பெண்ணின் அம்மா  என்ன  உறவு.
 அத்தையின் பெண். அவள் வீட்டுக்காரர்? அவரும் பக்கத்து ஊர்தான் மேலசேவல்.
உங்களுக்கும் தாமிரபரணி  வாய்க்கால் சம்பந்தம் உண்டு இல்லையா.
ஆஹா அமோகமா உண்டு.
அதுதான் உங்களுக்குக் குசும்பும் உண்டு என்றேன்.

என்ன நடந்தது. சுத்திவளைக்காத........ உங்க காவிரி மாதிரி.!!!!!!!!!
அவ வளைச்சாலும் ஸ்ரீரங்கனைத்தான் வளைச்சுப் போட்டு இருக்கா.
ஓ,அவனை வளைக்க எங்க பக்கத்து ஊர்   ஆண்டாள் இருக்காள்.

சரி பெரிய  தலைகளை விடு.
இன்னிக்குக் காலை என்ன நடந்தது தெரியுமா
என்ன? நான் ஊஞ்சல் போதுதான் வந்தேன்.

அதுக்கு முன்னாடி அப்பக் கூடை கொண்டுபோய் வைத்து மாப்பிள்ளையை ஊஞ்சலுக்கு அழைக்கணுமா  இல்லையா.

ஆமாம்.எங்களுக்கும் அதெல்லாம் தெரியும்.
எத்தனை பேர் வந்தார்கள் தெரியுமா
எத்தனை?
12 பேரு.!!
அத்தனை பேருக்கும் ரவிக்கைத் துணி,தாம்பூலம் எல்லாம் கொடுத்து முடிக்கவே நேரமாச்சு,. இதற்குள்ள  உங்க அத்தை பெண் நாணிக் கோணி
மாப்பிள்ளையின்   கண்ணில் மை இடறேன் பேர்வழின்னு     ஒரு முகமூடித் திருடன்  மாதிரி அவர் கண்ணில கரியாத் தீட்டிவிட்டாள்.
அவருக்கோ  சொல்லமுடியாத கோபம்.

வாட் இஸ் திஸ் மா. இந்த முகத்தோட  எப்படி நான்  ஃபன்க்ஷனை அட்டெண்ட்
பண்றது?
என்று படபடத்தான்..உங்கள் கல்யாணப் பெண்ணாவது சும்மா
இருந்திருக்கலாம்.
தன் கூட நிற்கிற தோழியிடம்
 ஏதோ  சொல்லிச் சிரிக்கிறாள்.
அவன் முகம் இன்னும் சிவந்துவிட்டது.
என்ன இருந்தாலும்  இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னால்தான்
வந்து இறங்கி இருக்கான். இந்த சென்னை வெய்யிலே ஒத்துக்கவில்லை.
சிம்பிளா ஒரே நேரத்தில் ரிசப்ஷன் கல்யாணம் எல்லாம் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று   கேட்டுக் கொண்டானாம்.

உங்க அத்தைபொண்ணு  அதெல்லம் வேண்டாம் ,இதென்ன
டெல்லிக்கல்யாணமா  எல்லாம்  வேற வேறயாத்தான் நடக்கணும். விவாஹாவோட ஏழு புடவையும் அவ கட்டிக்க வேண்டாமான்னு
சொல்லிட்டாளாம்.

பார்த்தியா, இங்க யாரு ஆட்சி நடந்திருக்குன்னு. இவர்கள் அவள் சொன்னதுக்கெல்லாம் சரின்னுட்டாளாம். எல்லாம் பெரிய மனுஷத்தனம் தான்.
இதில் குசும்பு எங்க இருக்குனு நான் யோசிக்க,
இன்னோரு பக்கம் ஒரேசிரிப்புச் சத்தம் காதில் விழுந்தது.                                                                                                                                                                                                                                                      

மாப்பிள்ளை பெண் இன்னும் அவர்கள் தோழர்கள் தோழிகள் என்று ஒரே அட்டகாசம்.
மாப்பிள்ளை முகத்தைப் பார்த்தேன்.
பாதி கறுப்பு பாதி வெள்ளையாகத்தான் இருந்தான். நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே  கல்யாணப் பெண், தன் கையிலிருந்த ஈர டிஷ்யுக்களை வைத்து அவன் முகத்தைச் சீர் செய்து விட்டாள்.

ஓ,எனக்கு அந்த வேஷமும் பிடித்திருந்தது. ஆஃப்டர் ஆல்
ஒரு நாள் கொண்டாட்டம். இதில்  கோபிக்க என்ன இருக்கு
இல்லை டார்லிங் என்று  அந்தப் பெண்ணிடம் சொல்ல அவளும்
அப்சல்யூட்லி''   என்று சொல்லிவிட்டுத்   தன்  குஞ்சலம் முடிந்த
   கூந்தலைக் கழற்றிவிட்டு அந்தச்  சின்ன முடியில் ஒரு ரோஜாப்பூவை மட்டும் வைத்துக் கொண்டாள்!!!!!

முதல்படம்  ஒரு சாது மாப்பிள்ளையின் போஸ்:) மை தெரிகிறதா. இது என் குசும்பு:)



 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Saturday, December 06, 2014

ஊறுகாய் போட்டதால் வந்த ....

நாட்கள் பக்கத்தில் வர வர வேலையெல்லாம் முடித்துக் கொண்டு தயாராக இருக்கலாம்,
என்று போர்க்கால நடவடிக்கைகள் ஆரம்பித்தேன்.

திடீரென்று ஹாஸ்பிட்டல் போக வேண்டும் என்றால்
ரெடி மிக்ஸாக இருக்கட்டும், என்று புளிக்காய்ச்சல், கருவேப்பிலைப் பொடி எல்லாம் தயார்.
யாருக்கு இவ்வளவும்னு கேட்கக் கூடாது. நமக்குத்தான் எப்போ பசி வேளைனூ தெரியாமல் ஒரு கண்மூடித்தனமான ஜீரண உலகம் இருக்கே. அதற்கான
தயாரிப்புகள் இவை.

மருத்துவர் ஒரு நாள் முன்னாலேயெ வருமாறு சொன்னதால் மாப்பிள்ளை,பெண் இருவரும் மருத்துவமனைக்குக் கிளம்ப நானும் பேரனும் வீட்டில்.

'' paatti, dont worry. we will enjoy this freedom!!''
இது எதிர்பாராத (?) ஆறுதலா இருக்கே என்று பேரனைப் பார்த்தேன்.
தான் மாலை வீடு திரும்பும் போது தன் தோழனையும் அழைத்து வருவதாகச் சொன்னான்.
அவன் அம்மாவும் போனில் சம்மதம் கொடுத்தாள்.

கையில் மதிய உணவு கொடுத்து அவ்னை
அனுப்பிவிட்டுத்
தனியாக உட்கார்ந்தபோது ஒரு ஊறுகாய்
செய்யலாமே என்று யோசனை .

எடுடா வாளைக் கொடுடா மணிமுடி''னு
நமக்குப் பட்டம் கொடுத்திருக்காங்களேனு
காரியத்தில் இறங்கி எலுமிச்சை எல்லாத்தையும் துண்டம் செய்து உப்பும் சேர்த்து வைத்தேன்.

மதியத்தில் மகள் காலையில் வந்துவிடுவதாகவும்
புதுப் பாப்பா வர இன்னும் இரண்டு நாள
ஆகும்னு சொல்லவே ,அவர்கள் வருவதற்குள்
மிளகாயை வறுத்துப் பெருங்காயம் வெந்தயத்துடன் பொடி செய்து கலந்துவிடலாம்
என்று மும்முரமாக மிளகாயை வாணலியில் போடவும் பேரன் வாசல் மணியை அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது. எட்டிப் பார்த்தால் இந்த ஊரு அம்மா ஒருத்தவங்க.
தன் பையனை இங்கே விடவந்து இருக்கிறார்கள்
என்று புரியக் கொஞ்ச நேரம் ஆச்சு.
கதவைத் திறந்ததும் அந்த அம்மா முகம் போன போக்கை நீங்கள் பார்த்து இருக்க வேண்டும்.
ஹை! என்று கைநீட்ட வந்தவள் ஹா ஹச்ச்
என்று பெரிய தும்மல் போட்டார்.
வாயில வார்ர்த்தையே வரவில்லை.
அவரோட பையனோ அதுக்குமேல.
சிலிபீட்சா'....................... என்று அவனும் கண் காது மூக்கு சிவக்கப்
பார்க்கிறான்.
வீடு முழுவதும் நல்ல மிளகாய் மணம்.
அடுப்பை அனைத்தாலும், எக்ஸாஸ்ட் புகை போக்கி
எல்லாம் போட்டாலும் சுத்தி நில்லாமல்
வந்த அரோமா!!
பின்னாலேயெ வந்த பேரன் முதலில்
திகைத்தாலும்,
நிலைமையைக் கணித்து 'பாட்டி நீ உள்ள போ,
நான் மைக்கேலை அழைத்துவரென்னு'
சமாளித்தான்.
அந்த அம்மா தன் பையனைப் பார்த்து
' you two can play outside.
do not bother Nanny'
என்று சொல்லி விட்டுப் போனாள்.
இல்லை ஓடினாள்.
நானியா? என்னைப் பார்த்தால் இந்த ஜேன் ஐர்.
நாவலில் எல்லாம் வர ஆங்கில நானி மாதிரியா இருக்கு
என்று எனக்குப் படபடா என்று கோபம்.
ஹலோ, நான் இவனோட பாட்டினு மூடிய கண்ணாடிக் கதவைப் பார்த்துச் சொன்னேன்.

அவளோ, தன் பையனை போர்க்களத்தில் விட்டுப்
போகும் வீரத்தாய் மாதிரி சைகையில்
ஏதோ சொன்னாள்.

அவனும் என் பேரனும் தனி அறையில்
விளையாடப் போகையில்

அவர்களுக்கு நொறுக்குத் தின்பண்டம் எல்லாம்
வைத்துக் கொடுத்தேன்.
தட்டுகளை ஆராய்ந்து மைக்கேலும், என் பேரனும்
செக்க்யூரிடி செக்;-)
செய்துவிட்டு உள்ளே போய்க் கதவை ப்
பத்திரமாக மூடிக் கொண்டார்கள்.

வேலையைமுடிக்கணூமே.
அவசரமாக மிக்சியில் வறுத்தமிளகாயைப் போட்டு ஒரு சுத்துப் போடவும்,
மருத்துவமனையிலிருந்து இவர்கள் திரும்பவும்
சரியாக இருந்தது.
ஒரே களைப்பு இருவர் முகத்திலும்.

ஆனால் கதவைத் திறந்ததும் வந்த நெடி
அவர்களை உடனே உயிர் பெற வைத்துவிட்டது.
நான் சங்கடமாக அவர்களைப் பார்க்க
இப்போ என்ன ஆச்சுனு சமையலறையை நோட்டம்
விட்டார்கள்.
கைக்குட்டையால் மூக்கைப் பொத்திய வண்ணம்,
யாருக்கு ஊறுகாய்? என சைகையால் வினவ,
நான் யோசித்து ..... அப்பா வந்தால் பிரயோசனப் படும்னு சொல்ல,

எங்களுக்கு வெறும் மோர் போதும்மா என்றபடி
இருவரும் மெதுவாகப் படி ஏறியதைப் பார்த்தால்

படு பாவமாக இருந்தது.

என்ன, ஊறுகாய் கூட பண்ண விடமாட்டாங்க
போலிருக்கே என்று நினைத்தபடி கடையை
ஏறக் கட்டினேன்.
இந்தப் பதிவுக்கும் எட்டு வயது. எங்க பேரனுக்கும் எட்டு வயது

கார்த்திகைத் திருநாள் வாழ்த்துகள்

Add caption
Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்                    லண்டனுக்கும்  வந்து  நிலாவைப்   படம் பிடிக்க  வழி கொடுத்த இறைவனுக்கு நன்றி. இந்நேரம்  இந்தியாவில் இரவு பன்னிரண்டரை மணி. தீபங்கள் ஏற்றப்பட்டு,தொலைக்காட்சியில்  அண்ணாமலையார் தீபத்தையும் பார்த்து மகிழ்ந்திருப்பார்கள்  அனைவரும்.    அனைவருக்கும்  தீபத் திருநாள்  வாழ்த்துகளைச் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.
Add captionhttp://youtu.be/S9f14EG2bjU

Tuesday, December 02, 2014

பொன்னெழில் பூத்தது புதுவானில்...

கண்ணிலே  என்ன கண்ணே சிவகாமி
Add caption
Add caption
Add caption
மாமல்லபுரம்
Add caption
Add caption
 வாதாபி நகரம்

திரு கல்கியின்
சிவகாமி என்னில் புகுந்தது என் பதினான்கு வயதில்.பாட்டி வீட்டுப் பரணில் இருந்த புத்தகம் மணியம் அவர்களின் கைவண்ண ஓவியங்களோடு அருமையாக இருக்கும்.

அட்டையில் மாமல்லரும்,சிவகாமியும் எதிர்மறை உணர்ச்சிகளோடு ஒருவரை ஒருவரைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள். நடுவில் நாகநந்தி
கொடூரமான தோற்றத்தோடு கையில் குறு வாளோடு இருப்பார். ஒரு பட்டத்து
யானையும் அதன் அம்பாரியில் மாமல்லரின் குழந்தைகளும் சித்தரிக்கப் பட்டு இருக்கும்.

பின் அட்டையில் சிவகாமி வாதாபி வீதிகளில் ஆடும் நடனமும் பின்புலத்தில் வாதாபி பற்றி எறிவது போலவும் மணியம் வரைந்திருப்பார்.

மிகச் சின்ன எழுத்தில் இருக்கும் புத்தகம். எத்தனை பக்கங்கள் என்று கூட மறந்துவிட்டது.

பிற்காலத்தில் பல்லவ சாம்ராஜ்ய சேனாதிபதி ஆகப் போகும் பரஞ்சோதியும் ஒரு புத்த துறவியும் மகேந்திர தடாகத்தின் கரையில் நடந்து,காஞ்சியை நோக்கி வந்து கொண்டிருப்பார்கள்.
பரஞ்சோதிக்கு நாகநந்தியைப் பார்க்கும் போது ஏதோ ஒரு விஷ நாகத்தைப் பார்க்கும் உணர்வே வரும்.
இந்த மாதிரி எழுத்துக்கள் அந்த வயதில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை விவரிப்பது கடினம்.
இந்தப் புத்தகத்துக்கு முன்னால் திரு கல்கி, பார்த்திபன் கனவு தொடரை கல்கியில் எழுதி முடித்திருந்தார்.
அவரே மாமல்லபுரக் கடற்கரையில் தனக்கு நேர்ந்த அபூர்வ அனுபவத்தை
ஒரு உத்தம எழுத்தாளனின் உணர்வுகளோடு வர்ணித்திருப்பார்.

அப்போது பிடித்தது பைத்தியம்.எதிலெல்லாம் என்று கேட்டால்
1, மஹாபலிபுரம் போக ஆசை,
2,உண்மையாகவே திரு கல்கி உட்கார்ந்திருந்த இடம்,
3,மானும் மயிலும் செதுக்கப் பட்ட பாறை,
ஆயனச் சிற்பி இருந்ததாகச் சொல்லப்படும் காட்டு வீடு
இப்படி போனது கற்பனை.

பார்த்திபன் கனவு கதையில் தந்தையாக இருந்த நரசிம்ம பல்லவர், சின்னவயதில் எப்படி இருந்திருப்பார்.
ஏன் இந்தக் கதையைக் கல்கி அவர்கள் சோகமாக , முடித்தார்.
சிவகாமி ஏன் இப்படி ஒரு வெறி கொண்ட சபதத்தைச் செய்தாள்,
ஏன் இவர்கள் ஒரு அற்புதக் காதல் காவியத்தைப் படைக்க முடியாமல் போயிற்று.

அந்த வயதில் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது அவ்வளவுதான்.
சோகமாக முடிந்ததால் தான் இது காவியமாகிற்று என்பது புரிய வெகு நாட்கள் ஆகிற்று:)இந்தச் சிவகாமியும் நரசிம்ம பல்லவனும் என் வாழ்வில்
ஏற்படுத்திய மாற்றம் தான் எங்கள் திருமணத்தில் வந்து முடிந்தது.

















எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.

Sunday, November 30, 2014

Zermaat 2 ஸெர்மாட் பயணம்.

Add caption
Wilhelm  Tell
Luzern top
william tell

.

நாங்கள் செர்மாட் எக்ஸால்சியர் எனும் விடுதியில் மாலை 4மணிக்குப் போய்ச்சேர்ந்தோம்.

சுமாரான் மூன்று நக்ஷத்திர விடுதி.

கொஞ்சம் சிறியதோ என்று தோன்றியது.படிகள் ஏறி அறையை அடைந்தோம்.

அறையா கியூபிகிளா என்னும் படி சந்தேகம் வந்தது. இத்தனை காசு கொடுத்து இத்தனூண்டு இடத்திலா, என்று யோசித்தபடி

அங்க்கிருந்த ஒரேஒரு நாற்காலியில் அப்பாடி என்று உட்காரப்

போனேன்.

அம்மா ஒரு நிமிசம்னு"" மகன் சொல்லுவதற்கும் முன் கையோடு கால் வந்துவிட்டது.

தடால்....

சே,னு போயிட்டது.

அம்மா தரையில் திடீரென்று உட்கார்ந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து

மகன் மீளுவதற்குமுன்னால் அப்பா கட்டிலில் உட்கார்ந்தாச்சு.

கட்டில் இன்னோரு டமால் ஒரு பக்கமாகச் சரிந்தது.

நம்ம சிங்கம் உஷார் சிங்கம்.உடனே சமாளித்து எழுந்தாச்சு.

மேலே இருக்கும் படத்தைப் பார்த்தால் தெரியும்.

சுவரோடு சுவராகக் கட்டில் இருக்கும்.தலைக்கு

மேலெ பாதி சுவர் ஜன்னல்.

அது வழியாக அறுபத்துமூவர் கும்பல் மாதிரி ஒரே சத்தம்.

அதுசரி!!!! சந்தோஷமா இருக்கத்தானே வந்து இருக்கிறார்கள்.!!!!

நமக்கு விழுந்த அதிர்ச்சியில் பாலும் கசந்ததடின்னு

பாட்டு வருது.
மேடராவது ஹார்னாவது.போப்பா சரிதான்னு

தோன்றியது.

இத்தனை குட்டி அறைக்கு 200  ஃப்ரான்க்  வாடகை.அட்டாச்சிடு  பாத்ரூம் இருக்காம்.

நம்ம ஆகிருதியோ சைட்வேஸ்ல

கூடப் போகமாட்டேன் என்கிறது. எப்படியோ சமாளித்து கிடைத்த காபியை முழுங்கிவிட்டு வெளியே வந்தோம்.

இங்கெ ஒரு சுவையான செய்தி என்னன்னால் புகையே கிடையாது.

மனுஷப்புகை பற்றி சொல்லவில்லை. வாகனப்புகையைச் சொல்கிறேன்.

போக்குவரத்து என்பது குதிரை வண்டியில்,இல்லாவிட்டால் மின்சாரக் காரில்.

சுற்றுப்புறத் தூய்மைக்காக இந்த ஏற்பாடாம்

ஆனால் இந்தக் குளிருக்கு மனிதர்களின் சிகரெட் புகை அதிகம்.

மலைக்குப் போவதற்குத் தனி ரயில். உச்சியை அடைந்த கணம்

மறக்கமுடியாத தருணம்.அப்படி ஒரு உயரம்,கம்பீரம்.

சூரியன் சிகரத்தில் விழும் ஒளி கண்கூசவைக்கும் ஜாலமாக

இருந்தது.

அவ்வளவு உயரத்திலிருந்து யாரோ நம்மிடம் பேசவோ

தொடர்பு கொள்ளவோ முயலுவதாகத் தோன்றியது.அது எல்லோருக்கும்

நேரும் அனுபவம் என்று சொன்னர்கள்.
 இந்த அழகும் மேன்மையும் நம் எவரெஸ்ட்,கைலாச பர்வதம்,கங்கை நதி

,ஹரித்வார் இந்த இடங்களிலும் இயற்கையோடு சேரும் , ஐக்கியமாகும்,அந்த உணர்வு நம்மை மேன்மைப்படுத்துகிறது.

கொஞ்ச நேரத்தில் சூழ்ந்த மேகங்களும், பனித்திரையும்

மற்ற எதையுமே பார்க்க முடியவில்லை.

அன்றைய வெதர்மேன் எண்ணம் அப்படி.!!

கீழே இறங்கி வந்ததும் சாப்பாடு நினைவு வந்தது.

இவர்கள்தான் எட்டு மணிக்குக் கடைகளை மூடிவிடுவார்கள்.

அதற்குள் நமக்கு வேணும் என்கிற மரக்கறி உணவு கிடைக்கவேண்டுமே

என்ற கவலை.

திறந்த கடை ஒன்றில் வெறும் சாண்ட்விச் கேட்டோம்.

அந்த அம்மாவுக்கு அது பெரிய ஆர்டராகத் தோணவில்லை.

இரண்டு நிமிஷத்தில் கொண்டுவந்து வைத்துவிட்டார்கள்.

திறந்து பார்த்த எனக்குத்தான் அதிர்ச்சி.

ஒரு மீன் சார் உள்ளே திறந்தகண்களோடு பார்க்கிறார்.

அதுதான் வெஜிடேரியன் என்று சாதிக்கிறார் அந்த அம்மா.

இருந்தபசியில் கண்மண் தெரியாமல் கோபம்.

என்ன செய்வது. சரிம்மாசாதா ப்ரெட் இருந்தாக் கொடுதாயேனு கேட்டு வெண்ணையும் தயிருமாய் இரவு உணவை முடித்தோம்.

நாங்கள் சென்ற காலம் அங்கே அவ்வளவு குளிர் இல்லை.

காலையில் எழுந்து இலவச காலைச்சாப்பாடும் காப்பியும் சாப்பிட்ட கையோடு க்ளேசியர் எக்ஸ்ப்ரஸ் வண்டியைப் பிடித்து

 ஆல்ப்ஸ் மலைகளின் ஊடே அது சென்ற வேகத்திலும்,நடுவில் வந்த குகைளின்

அற்புதத்திலும்,

இத்தனை திடமான ரயில்பாதை மலைகளுக்குள்ளே

அமைத்த ஸ்விஸ் எஞ்சினீயர்களின் அதிமேதாவித்தனத்தையும்,

உழைப்பையும் அதிசயத்தவாறே வில்லியம்டெல் கிராமத்துக்கு வந்து

அந்தக் கதையையும் கேட்டுவிட்டு இண்டர்லாகென் வந்தோம்.

அங்கிருந்து போட்.

லுசெர்ன் மறுபடி வந்து ஒருமணிப் பயணத்தில் வீடு வந்து

விழாத கட்டிலில் நிம்மதியாகப் படுத்தேன்.

தூக்கத்தில் விழுவது போலக் கனவு வந்தது.

பரவாயில்லை,அந்த மலையைப் பார்க்க இன்னோரு தடவை போக நான்ஆசைப்படவில்லை.:-))))












எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Friday, November 28, 2014

179,(ZERMATT) செர்மாட் போய் வந்த கதை


























Add caption










இந்த ஊருக் கோமுகம் இதுன்னு நான் நினைத்துக் கொண்டேன்.





அவ்வளவு கொண்டாடுகிறார்கள் இந்த மேட்டர்ஹார்ன் சிகரத்தை.





நாங்கள் இந்த மலைப்பக்கம் 2002ல் போனோம்.










ஒரு மாதம் இங்கெ இருக்கும்படி வந்தோம்.
மகன் இங்கே வந்து ஆறு வருடங்கள் ஆனபிறகுதான் எங்களுக்கு இந்தச் சந்தர்ப்பம் வாய்த்தது


அதுவரை நான் ஸ்விட்சர்லாண்ட் வருவேன், சுற்றிப்பார்ப்போம் என்றெல்லாம் நினைத்தது கூட கிடையாது.

வேலைபார்த்துக்கொண்டிருந்த நிறுவனம் இங்கே அவர்களது கிளையில்
ஆட்கள் தேவைப்பட்டதால் இங்கே மகன் வந்தபோது கூட,


மொழி தெரியாத ஊரு,சாப்பாடு கிடைக்காதே என்றுதான் நினைத்தேன்.
எங்களைத் தனிக்குடித்தனம் வைத்தபோது என் பெற்றோர்

பட்ட கவலைதான்!!!!

எப்படியாவது பிழைத்துக்கொள்ளும் இந்தக்காலத்துப் பிள்ளைகள்.
இது இங்கே வந்தபிறகுதான் தெரிந்தது.

எங்க வீட்டைவிட இங்கே சுத்தம் அதிகம். வைத்தபொருள் வைத்த இடத்தில் இருந்தது,.

வாரம் ஒரு முறை சுத்தம் செய்து வெளியேறும் பத்திரிகைகள்.

இரண்டு நாளைக்கு ஒருதடவை சுத்தம் செய்தால் போதுமான சின்ன அபார்ட்மெண்ட்.

அப்போது பேச்சு இலராக இவர் இருந்த நாட்கள்!


நல்லாவே சமைக்கக் கத்துக்கிட்டாங்க.:)


இங்கே என்ன திரும்பினால் சரவணபவன்,
ஓடினால்  முருகன் இட்லிகடைன்னு இருக்கா:(

இருக்கிற ஒரே ஒரு இந்தியன் ரெஸ்டாரண்டும் ஈ அடிச்சுட்டு இருந்தாங்க.

பதினைந்து நாட்கள் விடுமுறை எடுத்துக் கொண்டு முக்கியப்பட்ட இடங்களுக்குப் போய் விட்டு வரலாம்னு திட்டம்.

எல்லாம் காலைலே கிளம்பி இரவு திரும்பி வர மாதிரி.

அதுக்குத் தனி மூன்றீல் ஒருபங்கு கட்டணத்தில்!!!!!

டிக்கெட்டுகளும் வாங்கியாச்சு,.
ஒரே  டிக்கெட்டில்,
பஸ்,ட்ராம், ட்ரெயின்,போட்  எல்லா  வாகனங்களில் போகலாம்.

கேபிள் காருக்குத் தனியாக  வாங்கவேண்டும்.

இப்படித்தான்
ZERMAT    எனும் மலைச் சிகரத்துக்குப் போகலாம் என்று தீர்மானம் செய்தோம்.

நாங்க இருந்த ஊரிலிருந்து ஒரு ஊருக்குப் போகணும்.

அங்கேருந்து  இன்னொரு வண்டி கிளம்பத் தயாரா இருக்கும்.:)

எல்லாம் சரியான டைமிங்ல தான் செய்து வைத்து இருக்காங்க.
என்ன ,,,,,ஒரு நாலு தண்டவாளத்தைத் தாண்டிப் போகணும்.இறங்கின
தடத்திலிருந்து    படிகள் மேல போகும்.
அங்கேயிருந்து நாலு  வாயில்களைத் தாண்டி  அந்த இன்னோரு வண்டி நிக்குமே அங்க இறங்கணும். சாமி!!


கையில்  சோத்து மூட்டை.
வரும்போது எனக்கு கைவீசி வரலாம்னு நினைப்பு.

ஆனாப் போகும்போதே நம்மளை ஒரு வழியாக்கி விட்டது.
முழங்கால்  கெஞ்ச ஆரம்பித்தது.

அப்போதான் மும்பையில் விழுந்த,ரிப்பேர் செய்த கால்:)
அது கம்ப்ளெயின் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டது.
வேகமாக நடக்காதேன்னு கட்டளை போடுகிறது.
மேலே இருக்கிற   க்ளேசியர் எக்ஸ்ப்ரஸ் வா வா நேரமாச்சுனு'' கூப்பிடுகிறது.


அப்பாடி அம்மாடின்னு ஏறியாச்சு.
சுத்துமுத்தும் பார்த்தால் ஸ்கியிங்  கம்புகளோடும்,சைக்கிள்களோடும் ஜோடிகள் ஏறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
 ஒரே கலகலா.

உடம்பு சிக்குனு இருக்கு. உலகமே எங்கள்  காலடியில்னு ஒரு சந்தோஷம்.
நமக்கோ  நம் காலும்  பூமியும்  ஒட்டி இருந்தாலே போதும்னு நினைப்பு:)

இது ஒருபக்கம்.
வண்டி கிளம்பியது. பையனுக்குப் பசி.
அம்மா இட்லி சாப்பிடலாமா என்றான்.

பேப்பர்,தட்டுகள் ஸ்பூன்கள் சகிதம்
சிப்லாக்கில் தனிதனியாக இட்லிகளும் ,தேங்காய்ச் சட்னியும்.
அதே போல  சப்பாத்தியும்,  தாலும்  இன்னோருலன்ச் பொட்டியில்.

அதை எடுத்துவைப்பதற்குள் அடுத்த நிறுத்தம் வந்துவிட்டது.

நாங்க தட்டுக்களை எடுப்பதற்கும் ஸ்பீக்கரில் அடுத்த ஸ்டாப்


  நிற்கும் இடத்தில் உணவுவிடுதி மழையினால் மூடிவிட்டதால்,

மதிய உணவு வேண்டும் என்பவர்கள்

வண்டியில் இருக்கும்

டைனிங் காரை பயன்படுத்திக் கொள்ள சொன்னார்கள்.

அத்தனைகூட்டமும் மேல்மாடிக்குப் படையெடுக்க

வெளியே மழை ஆரம்பித்தது.

அழகான மழை.

அந்த மழையில் பக்கத்தில் இருக்கும் சாலையில் வழுக்கிச் செல்லும் கார்கள்


Add caption



Add caption

செர்மாட் 




















































.





,.




























.

























.



இந்த  இடம்  காலியாகி இருப்பதற்கு  காரணம்  தெரியவில்லை:)


.















































































நாங்கள் தங்கின  ஹோட்டல் ரூம்